Tijdens een studiedag enkele maanden geleden over de toekomst van Initiatives of Change in Nederland werd de vraag gesteld naar wat essentieel is om mee te nemen. Zoals te verwachten waren de antwoorden zeer gevarieerd. Een greep: Initiatives of Change...
Kees Scheijgrond

Tijdens een studiedag enkele maanden geleden over de toekomst van Initiatives of Change in Nederland werd de vraag gesteld naar wat essentieel is om mee te nemen. Zoals te verwachten waren de antwoorden zeer gevarieerd.

Een greep: Initiatives of Change

• is een permanente uitnodiging om iets te doen aan een betere wereld;
• stelt me in staat om aan de slag te gaan met positieve ideeën;
• geeft mij de moed en de mogelijkheid om een kritische dialoog met mijzelf aan te gaan;
• betekent voor mij de connectie tussen innerlijke groei en de noden van de wereld.

We hebben maar niet geprobeerd een keuze te maken of alles samen te vatten. Belangrijker is dat het stuk voor stuk persoonlijke ervaringen en belevingen waren.

Ik zou er nog wel iets aan willen toevoegen. Het is naar aanleiding van een uitspraak van de moslim geleerde en mensenrechten activist dr. Chandra Muzaffar gedaan tijdens de recente wereldwijde Initiatives of Change consultatie in Maleisië: ‘De kracht van Initiatives of Change is dat jullie het transcendente verbinden met [morele] waarden zonder de tussenkomst van één specifieke religieuze traditie of cultuur’. In een tijd waarin ook in Nederland de kloof van wantrouwen en onbegrip tussen verschillende godsdienstige en culturele denkwerelden steeds dieper lijkt te worden, is dat iets om te koesteren.

Maar bruggen bouwen gebeurt niet vanzelf. Daar is meer voor nodig dan met een groep mensen in een prettige sfeer mooie dingen doen. Het vereist in de eerste plaats een kritische kijk op jezelf, op eigen motieven en gevoelens. Het vereist ook de bereidheid om de eigen waarheid los te laten en te zoeken naar wat juist is in plaats van naar wie gelijk heeft.
Inzien en toegeven waar je zelf fout zit is daarbij misschien wel het moeilijkste van alles.

Toch is dat de boodschap van verandering, die Initiatives of Change wil uitdragen, nu en in de toekomst. Of we daar in 2005 in geslaagd zijn? Beslist onvoldoende. Op bescheiden wijze hebben we ethisch verantwoord ondernemen gepropageerd, hebben we gewerkt aan betere verhoudingen in het gezin, bijgedragen aan vredesinitiatieven o.a. in Oeganda en Sierra Leone, mensen geholpen met ‘Richting zoeken’ door middel van cursussen en training, ons ingezet voor een beter begrip en vertrouwen tussen mensen van verschillende godsdienstige en culturele achtergronden, gezocht naar een hart en ziel voor Europa. We hebben dat gedaan in het besef dat we niet meer kunnen doen dan de stem volgen die in ieder mens spreekt. De stille stem van het hart, de stem van God.

Met dankbaarheid noem ik ons erebestuurslid dr. Frits Philips en oud lid van de Raad van Toezicht Wiepke van der Zee, die ons in 2005 zijn ontvallen. Dankbaar zijn we voor allen met wie wij ook in 2005 mochten samenwerken, vrienden en bondgenoten. Dankbaar voor uw meeleven en meedoen, dankbaar ook voor de financiële steun die we mochten ontvangen, van vriendendonateurs en belangstellenden.

Kees Scheijgrond